Εδώ και αρκετά χρόνια παρακολουθώ με ενδιαφέρον τις κοινωνικές εξελίξεις οι οποίες καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τις ανθρώπινες σχέσεις. Η επανάσταση στο διαδυκτιακό χώρο, η ραγδαία άνοδος των γυναικών στον επαγγελματικό χώρο, η μετά-φεμινιστική εποχή και φυσικά η κατάρρευση του πατριαρχικού αρχέτυπου με το οποίο οι περισσότεροι τριαντάρηδες μεγάλωσαν έχουν επιφέρει μια σύγχυση η οποία αποτέλεσμα είχε το να μη γνωρίζει το ένα φύλο τι περιμένει το άλλο. Οι εποχές όπου οι γυναίκες περίμεναν τον εργαζόμενο άντρα στο σπίτι φροντίζοντας τα παιδιά και το νοικοκυριό έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Όσα θετικά αποτελέσματα και να έχει αυτό δε παύει από το να έχει δημιουργήσει καινούργια δεδομένα. Η μεταβατική αυτή περίοδος έχει βρει πολλούς άντρες συνειδητά ή υποσυνείδητα απειλημένους για τον αντρισμό τους ή απλά μπερδεμένους για το πόσο προστατευτικοί πρέπει να είναι προς τις γυναίκες. Από την άλλη οι γυναίκες νιώθουν πως ένας άντρας είτε θα θελήσει να καταπατήσει την αυτονομία τους και τα επιτεύγματά τους ή δε θα τις προσέξει αρκετά.

Δυστυχώς εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν και η εμπιστοσύνη χρειάζεται πολύ περισσότερο χρόνο να χτιστεί παρά να γκρεμιστεί. Και επί του παρόντος μοναδική λύση φαντάζει η υπομονή μέχρι να σταθεροποιηθεί αυτή η γενιά αλλά και μια επικοινωνία αποτελεσματική και έντιμη η οποία θα βοηθήσει να ξεπεραστούν οι φοβίες και οι εσωτερικές μας ανασφάλειες. Η ανθρώπινη φύση έχει πάντα καταφέρει να σιγουρέψει τη διαιώνιση του είδους μας. Σίγουρα θα το κάνει και τώρα για άλλη μια φορά.

Ένας από τους κύριους λόγους για την αδυναμία μας να αυτοπειθαρχηθούμε είναι το ότι διαρκώς νιώθουμε πως πράγματα και καταστάσεις μας επιβάλλονται. Η οικογένεια μας επιβάλλει τις υποχρεώσεις, η δουλειά το ωράριο, το παιδί μας τον ύπνο και τη διασκέδαση (ή μάλλον την έλλειψη αυτών). Φανταστείτε για παράδειγμα μια μητέρα η οποία μετά από μια ατελείωτη μέρα στο γραφείο και αφού έχει βοηθήσει τα παιδιά με τα μαθήματα, καλείται όχι μόνο να απαρνηθεί ένα απολαυστικό γλυκό αλλά και να πάει στο γυμναστήριο. Ή έναν επιχειρηματία ό οποίος κλείνοντας τη 16ωρη μέρα του με ένα γεύμα εργασίας δε θα πιει ένα ποτήρι ουίσκι ή δε θα ανάψει ένα τσιγάρο σε περίπτωση που είναι καπνιστής. Η ανάγκη του ανθρώπου για φυσική απόλαυση είναι κάτι το οποίο δύσκολα χαλιναγωγείτε.

Ένας τρόπος να αποκτήσουμε κάποιο σχετικό έλεγχο απέναντι στους πειρασμούς μας είναι το να καθορίσουμε την παρουσία τους. Δηλαδή το να αποφασίσουμε πόσο και πότε θα ενδίδουμε. Έτσι, και ανάλογα με τις ανάγκες του οργανισμού μας μπορούμε να διαλέξουμε το ανώτατο όριο καταχρήσεων που δικαιούμαστε ανά εβδομάδα και να τις μοιράσουμε σε μία ανά ημέρα. Για παράδειγμα θα μπορούσαμε την πρώτη μέρα να δικαιούμαστε ένα γλυκό, τη δεύτερη να μη γυμναστούμε, την τρίτη να πιούμε ένα ποτό και ούτω καθεξής. Με αυτό τον τρόπο όχι μόνο θα έχουμε συμβάλλει στην βελτίωση της υγείας μας αλλά και θα έχουμε επιπλέον αποκτήσει έλεγχο σε έναν τομέα της ζωής μας.

Η ανθρώπινη φύση έχει με σοφία εφοδιάσει το σώμα με την αίσθηση του πόνου, ούτως ώστε να το προφυλάξει από διάφορες μορφές κινδύνου και επιζήμιων σωματικών δραστηριοτήτων. Θα ήταν μεγάλη παράλειψη εάν δεν είχε φροντίσει εξίσου προσεκτικά και το νου. Πέραν τις πιθανότητας βιολογικών η ορμονικών διαταραχών οι οποίες καλό θα ήταν να εξετάζονται συχνά με ένα απλό «τσεκ απ» η κατάθλιψη κρύβει πάντα κάποια μυνήματα τα οποία εάν εισακουστούν και αποκρυπτογραφηθούν μπορούν να συμβάλλουν αποτελεσματικά στην αυτογνωσία μας και στη βελτίωση της ζωής μας .

Τα αίτια τις κατάθλιψης ποικίλουν και μπορεί να είναι από μια εσωτερική διαμαρτυρία για τη δυσαρέσκεια του πνεύματος μας όσον αφορά τον τρόπο που αναλώνουμε τη ζωή μας μέχρι ένα άλυτο παρελθοντικό βίωμα το οποίο μας κρατά παγιδευμένους σε συμπεριφορές και τρόπους σκέψεις οι οποίες είναι επιβλαβείς για εμάς ή απλά έχουν περιθώριο βελτίωσης. Φανταστείτε να μπορούσατε να είχατε πρόσβαση σε τέτοιου είδους πληροφορίες. Από μόνο του αυτό θα ήταν αρκετό για να κάνετε κάτι πιο αποτελεσματικό από ότι θα κάνατε εάν δεν είχατε τη γνώση. Έτσι την επόμενη φορά που θα νιώσετε θλιμμένος ή καταβεβλημένος δώστε στον εαυτό σας το περιθώριο να σκεφτεί και να κατανοήσει τους λόγους που σας προκαλούν αυτά τα συναισθήματα, αντί να προσπαθήσετε να τα καταδιώξετε με μανία –στην οποία περίπτωση θα παρουσιάζατε συμπτώματα μανιοκατάθλιψης, μια κατάστασης την οποία θα αναλύσουμε σε κάποιο άλλο άρθρο-.

Βασίλης Αντωνάς (Εφημερίδα Κηφισιά 2007)

Υπάρχουν όμως κάποιοι σύμμαχοι τους οποίους συχνά αγνοούμε και που καλά θα κάναμε να τους επιστρατεύσουμε. Ένας από αυτούς είναι η στρατηγική οργάνωση του χρόνου και των πόρων μας.. Η στρατηγική οργάνωση δεν είναι ανάγκη να είναι αποκλειστικό προνόμιο πολυεθνικών εταιριών η μεγάλων ηγετών. Μπορεί να γίνει μέρος της καθημερινότητας σας απλοποιώντας τις διαδικασίες που σας βασανίζουν και κάνοντας σας πιο αποτελεσματικούς.
Μια καλή αρχή για να συμμαζέψουμε τη ζωή μας είναι να σημειώνουμε γραπτώς αυτά που έχουμε να κάνουμε καθημερινά και να τα ταξινομούμε σε κύρια, δευτερεύοντα και ουδέτερα. Έτσι θα έχουμε άμεσα διαχειριστεί αποτελεσματικά τη κατανομή τις ενέργειας μας. Μια δεύτερη τεχνική είναι να φροντίζουμε να ξοδεύουμε επαρκή χρόνο στο να προετοιμαζόμαστε για αυτό που θέλουμε να κάνουμε, όπως θα ακονίζαμε ένα τσεκούρι για αρκετή ώρα πριν κόψουμε ένα δέντρο. Η προετοιμασία είναι μια καλή επένδυση. Τέλος, μπορούμε να εξασκήσουμε τις ηγετικές μας ικανότητες με το να συνεργαστούμε με τους γύρω μας επικοινωνώντας τις ανάγκες μας και ζητώντας τη βοήθειά τους. Τα παραπάνω φυσικά προϋποθέτουν υγεία, καλή διάθεση και διαύγεια πνεύματος. Το πώς πετυχαίνουμε τα παραπάνω είναι από μόνο του άλλη μια πρόκληση και θα αναφερθούμε σε αυτήν κάποια άλλη στιγμή.